Expeditie Kaapstad gaat verder…
Mijn laatste week van de examens is begonnen, met enkel wiskunde geletterdheid op vrijdag om te schrijven. Spijtig genoeg is het hier zeer koud (tot 13gr C), winderig en regent het de hele tijd. Mijn afgelopen 2 weken gevuld met cinema, Tygerberg Mall met Tereska (Tsjechie), Capegate Mall met de familie, rondlopen in downtwon Cape Town met Tereska en Gaby en 2 volwaardige familie-roadtrips, zoals een traditie is met deze familie!
Roadtrip 1 was naar Boulders Beach met een Afrikaanse pinguin-kolonie, net iets anders dan ik me had voorgesteld, Simons Town, Kalk Bay en Muizenberg, 3 authentieke kustdorpjes die me absoluut konden bekoren. Roadtrip 2: 21 juni en dus Vadersdag (papa, een gelukkige Z-Afrikaanse vaderdag dus) was een totale ommekeer, want voor een keer gingen we richting binnenland i.p.v. de kustlijn. Eerst voorbij Malmesbury, om dan te stoppen op een bergpas op de weg naar Riebeek Kasteel. Later dan gestopt in Riebeek Kasteel, een klein dorpje bekend om zn antiek en zn atmosfeer. Verdergereden naar Ceres, alwaar de baboons (Afrikaans: Bobbejanen, Nederlandse benaming weet ik niet goed) op de weg zaten. Super! Tot er eentje aangereden werd door een auto (die totaal niet wou remmen). Ik helemaal in shock, klaar om naar buiten te stormen om het arme beest te gaan redden, en mijn ma die mij tegenhield omdat babboons mensen aanvallen die in hun buurt komen. ‘k Was een hele tijd erna keihard aant tobben, totdat we er terug passeerden en zagen dat het beest alweer op zn poten stond. Tot daar mij concerns…
Gisterenavond een AFS-meeting gehad om afscheid te nemen van al de uitwisselingsstudenten. Al de jaar-programma-studenten vertrekken zaterdag terug naar huis (behalve ik omdat ik een maand later ben aangekomen). Toch maar vreemd om te denken dat deze mensen, en mijn vrienden, al terug gaan. Ik ben nog totaal niet klaar hier en kan me niet voorstellen om weg te moeten! Op de meeting zelf had ik een kleine bedanking voor mn familie voorbereid. 103 kaarsjes (waarvoor mn ma letterlijk haar hele huis had doorzocht om ze allemaal te vinden) stak ik aan, “dankie” spellende. Daarbij voegde ik toe dat elk van deze kaarsjes stond voor ongeveer 10 dingen die deze familie voor mij gedaan heeft en nog wrs ook nog voor mij zal doen in de komende maand. ‘k Kon het niet beter getroffen hebben dan de familie Knoetze!
Ik spreek jullie later! En tot 1 augustus!
Siel,
De 18-jarige Kimberly (aka sterrenmeisje) beweerde dat ze drie sterren op haar gezicht wilde laten tatoeëren, maar het werden er 56… Zij was naar eigen zeggen in slaap gevallen en had niets gemerkt. Achteraf bleek het allemaal verzonnen, maar ons Kimberly is intussen een internationale hype… (zie foto’s op het Internet)
13 graden en dat noem jij koud! Als de volgende winter hier even streng zal zijn als de vorige (tot -15 ‘s nachts) zal je toch moeten wennen denk ik.
Tof dat ook je derde gastfamilie zo goed meevalt.
Hier gaat alles zijn gangetje, we bereiden ons voor op jouw thuiskomst (‘t komt nu echt wel dichtbij hè
En dan een nieuwsbericht dat ik je toch niet wil onthouden, ook al is het dan geen echt nieuws maar eerder sensatie (ik hoor papa al zeggen: “waarom hebt ge dat er nu opgezet?
Zo, dit was nog even een update, tot binnenkort!
xxx
Lotte
Btw: baboons = bavianen
Hoy Siel,
Hopelijk heb je veel foto’s kunnen nemen die je ons kan laten zien, want het wordt nu pas echt ingewikkeld om alles nog te volgen, zonder enige kaart of achtergrond van je trippen. ‘t Is goed te lezen dat je je gastfamilie(s) op zo’n toffe wijze hebt bedankt. Je mag ze zeker in onze naam ook eens bedanken, omdat ze zoveel zorg voor je gedragen hebben. We kijken er alvast naar uit om je terug te zien. (ik dacht dat het 31 juli ging zijn???).
Waar wij al evenzeer naar uitzien is, de kleine nieuwe wereldburger, die nu bijna helemaal klaar is om geboren te worden, in een warm nestje in de Schoolstraat in Houtem. Het is al zeker dat hij/zij voor jou zal zijn. Volgend weekend is het op zaterdag, schoonmaakdag en wordt alles in gereedheid gebracht om hem/haar een gezellige thuiskomst te bezorgen. Annelies moet nog zoveel mogelijk rusten en liggen, maar ‘s nachts moet ze regelmatig opstaan om eens rond te wandelen, (Securitas heeft er niets aan) want het is me nogal een schoppertje zegt ze.
Ziezo het aftellen is begonnen: tot de laatste schooldag of eerste vakantiedag, tot de geboorte van ???, tot jouw terugkomst (en jouw reisverhaal),tot het huwelijk van Bart en Vicky, tot ons reisje (misschien), tot het huwelijk van Lotte, tot … Amai, als we onze tel maar niet kwijtraken.
Hé zeg! En nu dat het wat interessanter werd om jou te schrijven ben je bijna thuis!!!! ‘t leven zit toch raar in elkaar niewaar!
Vele groetjes van ons allen vanuit Aalter-city
T. Nicole