Siel as n regte Kaapstadster

Ten eerste moet ik zeggen “Ek is baie jammer”, maar aangezien internet niet vanzelf kwam bij mn 1e Cape Town-familie, heb ik een beetje veel op me laten wachten. In een maand is dus vrij veel gebeurd, een kort -of mss niet zo kort, wie zal het zeggen?- verslag.

De eerste noemenswaardige gebeurtenis was de laatste cricketgame van het seizoen tegen Girls School Rustenburg. Een private school, die ongelofelijk goed is in cricket en een zeer mooi uizicht heeft op Table Mountain (die op dat moment in brand stond, zoals de rest van Kaapstad zijnde Stellenbosch en die gebieden). Aangezien al de batters uitgebowld werden, mocht Siel aantreden als laatste batter. Niet dat ik enige bal goed kon wegkaatsen, mr ik heb ze toch tegengehouden van me uit te bowlen (nu en dan een bal op jouw kont/been does the trick). Heb een groot applaus gekregen van mn teammates, en we zijn als 2e school van Kaapstad geeindigd… Mooi mooi! Cricketseizoen gedaan, dus Siel is dan maar netbal beginnen spelen. Netbal, vergelijkbaar met korfbal, is ‘n typische meisjessport hier en is eigenlijk vrij simpel (voor mensen die een uitgebreid verslag van de werking van netbal willen, Wikipedia bestaat voor iets). Na een 1e training en apparently vele voetfouten later, waarbij de leerkracht zeer trots was dat zij de Belgian girl mocht welkom heten, werd ik ingedeeld bij D-span en mocht ik de volgende naweek al mn eerste game spelen. Deze game was tegen Swartland en die hebben we spijtig genoeg verloren… De avond daarvoor was nl matriekdance, dus ik kan het lekker daar op steken. Matriekdance is een formeel bal, waarbij enkel de grade 12′s uitgenodigd zijn, met voedsel en een echte fotograaf. Een hele middag klaarmaken (mn zus die mn haar en make-up doet, mn mom die mn nagels doet, haha!) en daar kwam Jan -de Hollander- aan als mn date. We hebben de hele avond gebabbeld en niet gedanst, want als Johannesburger is hij nog niet in contact gekomen met sokkie en was hij dus totaal clueless… Gohja, tis fijn voor 1 maal, maar een beetje te sjiek (more fancy dan mijn eigen huwelijk ooit zal zijn!). Die zaterdag, na de netbalgame, weer gaan kamperen in Melkbos, deze keer aan de goede kant van de straat. Zeer fijn, zeer gezellig! Ook was er op school een groot spektakel/verkiezing van Mr en Mrs Durbie (Durbanville High School, zie de connectie). Ook weer zo groots, net een echte verkiezing met gastzangers en echte trouwjurken en een veel te uitgebreide jury. Ik voel me al helemaal thuis op deze school!

Nu, paasvakantie, zeer fijn begin met een duizelingwekkend rapport (de leerkrachten hebben me blijkbaar wel graag) en de toelating om 3 extra dagen vrijaf te nemen van school om een beetje ‘t oosten van Zuid-Afrika te ontdekken. Eerste dag naar Durban gevlogen, daar opgehaald door Roland (Gentse rugbytrainer). De volgende morgen mn Klerksdorp-familie weer ontmoet op de atletiekbaan. Mn zus Andrea is daar zowaar beste van SA geworden in hekkies 400 m. Als een trotse oudere zus met hen meegegaan naar Margate om vakantie te houden met hen. Margate is net ‘t Blankenberge van SA: parasolletjes zover het oog reikt, overdag bakken en braden op’t strand en ‘s avonds uitgaan in Margate-city, souvenirs,… Maar ‘t deed me deugd, dat mag gezegd worden. De laatste paar dagen ben ik naar Pietermaritzburg, naar mn mede-Gent-AFSer Emiel geweest. Emiel heeft 3 kleine broertjes, die zot zijn van rugby, een lieve mama en een lieve papa. Pietermaritzburg is niet echt zeer noemenswaardig (behalve het oudste redbrick gebouw in SA ntr, zoals Emiel me deed herinneren) maar ik heb me goed geamuseerd. Andere buitenlanders als ik leren kennen, picknicken, rugby spelen, verdwalen in downtown PM… Yes yes. Zaterdag teruggevlogen van Durban naar Cape Town, alwaar ik het nieuws kreeg dat ik een nieuwe gastfamilie (de familie Kotze was tijdelijk) had en de volgende middag moest verhuizen… Aangekomen bij de familie Knoetze bestaande uit mama Jackie en papa Kallie. Zussen Suzanne (’86), Zelmarie (’91), Zanita (gr 8) en Sjanete (gr 4), en enkele boyfriends Lionel en Johan. BAKSKE VOL, zoals ze dat zeggen. Een echte Afrikaaners familie, zeer lieve mensen! Gisteren, schoolvakantiedag, naar Stellenbosch gereden om winecellar Bergkloof (‘ The cellar in the mountain’) te bezoeken voor een kleine cellar tour en wine tasting. Bergkloof, producent van de wijn Fleur du Cap, is de enige kelder die uitgegraven is in een berg (Papegaaiberg). Ook hebben we wat rondgereden in Stellenbosch en Franschhoek, met zijn typische Voortrekkers-huizen, wijngaarden en prachtige bergen. Gestopt bij het Hugenoten-monument (de Hugenoten zijn uit Frankrijk naar Franschhoek gekomen om te ontsnappen en zijn de eersten die hier wijn gemaakt hebben in 1658). Iets mooier dan een Zuid-Afrikaans wijntje in de morgen bestaat er niet, ook al moet je daarvoor in een donkere vochtige kelder gaan staan…

Trouwens, de meeste mensen zullen het wel weten, maar woensdag waren de langverwachte verkiezingen met ANC als grote winnaar. Ook al is Zuid-Afrika een democratie, mij zijn toch enkele dingen bijgebleven… Ten eerste vieren corruptie (stemmen die opeens bijkomen of op grote schaal weggeraken) en loze beloftes om het armoedige ongeletterde gedeelte van ZA te overtuigen (het uitdelen van voedselpakketten op de dag van de verkiezingen, mr als je uw beloofde pakket de volgende dag wil afhalen, schoppen ze u hardhandig buiten) vieren nog hoogtij. Jacob Zuma is volgens mij toch ook niet de president die SA zoekt in tijden als deze, hij is een man die liever al zijn 14 vrouwen een auto koopt voor miljoenen Randen dan dit te besteden aan de armoede en werkloosheid, hij is een man die fraude e.d. pleegt en dan buiten de wet gezet wordt om dat hij een te prominente figuur is en een trial dus niet eerlijk zou zijn (hmm, iets is toch fout met die redenering), hij is de man die als hij niet tot president was verkozen, in de gevangenis zou hebben gezeten (of gevangenis of president, iets is fout met dat plaatje). Ook het stemsysteem geeft me enkele twijfels. Je moet maanden op voorhand registreren, op de dag zelf ga je naar de stand van de partij waarop jij wil stemmen -tot daar anonimiteit- om te registreren en als je gestemd hebt, krijg je een druppel inkt op jouw vinger zodat je niet weer kan stemmen (strak strak systeem)… Zuid-Afrika, een prachtig land, maar soms…

Tot daar mijn verslag… Gegroet mijn vrienden!

~ door siel90 op april 28, 2009.