Huissport-time!
Hey hey,
School is hier weer volop op gang gekomen en ik heb nog steeds dezelfde vakken van vorig jaar. Maar ik heb nu mijn eigen rooster en zit niet steeds in dezelfde klassen van mijn zussen. Dit is op zich wel goed, zo krijg ik wat meer kans om totaal nieuwe mensen te leren kennen. Ook ben ik weer beginnen gymen en lopen, om die overtollige december-kilo’s weg te werken…
Nu, zoals gezegd in mijn vorig bericht, kwam Huissport eraan. De hele school wordt in 3 kleuren (wit, geel en blauw: de KHS-kleuren) verdeeld en elke kleur krijgt zijn eigen groep dirigenten en atleten. Iedereen kan zich inschrijven als atleet voor elke discipline die jij wil, maar als dirigent moet je gekozen worden door de school. Mijn zus Susan werd opgeroepen als hoofd van de witte dirigenten. Deze dirigenten zorgen ervoor dat, tijdens de atletiek competities, iedereen op de tribune zit en zijn kleur keihard aanmoedigt. Zij staan dus vooraan te zingen, te dansen en al wat je wil… Very nice, en weer eens iets waarin ik mij keihard kan uitleven! De volgende dag kom ik in de les toerisme en mevr. Heymans begint nu toch niet, voor de hele klas, mij te bedanken dat ik mij helemaal heb gegeven en ze voegt daaraan toe dat, hoewel ik geen idee had hoe de liedjes gingen (ze waren allemaal in Afrikaans), ik steeds uit volle borst samenriep. Resultaat: veel foto’s waarin iedereen iets bepaald roept, en je mijn mond een totaaaaal andere beweging ziet maken. Hilarisch! Nu ja, maandag gaan we door met deze Huissport, want rond 17u begon het keihard te regenen (dank je regenseizoen!) en liep iedereen keihard weg. Ik liep op mijn gemak naar de auto te zoeken, helemaal aangepast aan dat Belgisch weertje (al was het wel warmer dan Vlaanderen) met regenscherm over mijn rugzak en alles erop en eraan…
Nu, je kan denken, waarom zo’n spel van dit maken? Wel, ‘t is gewoon zot! De dirigenten van elke kleur hebben een bepaald thema waarin ze verkleed zijn en maken een grote entree waarbij politiewagens met loeiende sirenes, Harley Davidsons, sportwagens en squads allemaal uit de garage worden gehaald. Vrij indrukwekkend en fijn om te zien! ‘t Is zo dat deze Huissport een voorbereiding is op de Interschool. Hierbij zullen alle grote scholen van de omgeving met elkaar vechten om de beste atletische resultaten en de geestesbeker (de school die het best roept en aanmoedigt krijgt deze trofee). En ja, alles voor de prestige van de school…
Gisteren ben ik dan naar Potch geweest samen met Daryl (die daar op kot zit). Potch is de stad van de NWU-PUKKES, North West University, en uitgaansstad van de North West Province bij uitstek. ‘k Heb me er wel geamuseerd… De volgende morgen, mn mommy zou me eigenlijk komen halen om 4u ‘s morgens om naar een atletiekmeeting van Andrea te gaan, krijg ik telefoon dat Susan in het ziekenhuis ligt. Een plotse ziekte-aanval, zoals ze dat hier in mijn huis benoemen, en een enorme schok voor mij. Mijn klein zusje in’t ziekenhuis, da’s altijd schrikken. Ze is nu weer terug thuis, gelukkig maar.
Voor de rest heb ik een beetje problemen met het vinden van een nieuw gastgezin, maar dat zal wel in orde komen. Mijn motto van dit jaar: Go with the flow. Je moet niet te veel plannen, Afrika is te onvoorspelbaar…
‘n Drukkie vir almaal… Groete, Siel
Hoy Siel
Eindelijk een berichtje van ons allen. We zijn je echt niet vergeten hoor, maar bij ons valt er niet zoveel te beleven als bij jou. We zijn blij voor je, dat je tijdens je reis zoveel hebt kunnen zien en meemaken. Vooral de foto’s van een mede-AFS’er zijn wel boeiend om te zien. Het is daar, met momenten, niet alleen buiten zeer vochtig zien we!!!!
Wat de aanvang van het nieuwe schooljaar betreft, geef mij toch maar ons Belgisch rustig begin hoor! We hopen dat je het verder goed maakt en dat je vlug een nieuwe thuis hebt. We kijken er al naar uit.
Dikke knuffel vanuit Aalter-city
T Nicole