Lekker vakansie in Suid-Afrika

Wintervakantie is begonnen ondertussen en die duurt hier 3 weekjes. Vrijdag had ik mijn laatste examen en die avond zelf mocht ik al het vliegtuig opspringen om naar Johannesburg te vliegen. Alle uitwisselingsstudenten moesten voor ‘t weekend naar ‘n backpacker in Johannesburg afzakken voor ‘n eindorientatie. Kvond het toch maar vreemd dat iedereen al vertrok, zeker in de luchthaven van Cape Town. Iedereen stond daar te wenen en ik stond daar van “Jaja… Fijn fijn.” De orientatie zelf was maar saai, veel gepraat over reverse culture shock e.d., maar ‘t was fijn om iedereen terug te zien. Een zot vermoeiend weekend wat me heeft doen beseffen dat ik nog totaal niet klaar ben om Kaapstad te verlaten en mijn familie hier te verlaten. Zondagmorgen terug naar huis met ‘t vliegtuig, de luchthaven in Johannesburg was propvol dankzij de Confed Cup-toeristen die massaal terug naar huis wouden vliegen. Een klein voorsmaakje voor ‘t echte Wereld Championship.

De dag erna naar Canal Walk, een reuzegrote mall, samen met Marie (zij is n week later vertrokken, op 5 juli) en dinsdag met enkele AFS-studenten en vrijwilligers op Tafelberg gestapt langs de Platteklip Gorge roete. Lekker zonnetje, mooie uitzichten en mijn conditie die beter bleek te zijn dan dat’k gedacht had. ‘k Was als 3e boven, op een roete die eigenlijk bestond uit stairs met treden die hoger waren dan mijn benen lang zijn. Misschien was de rest gewoon uit conditie?  De rest van de week vrij lui geweest. Een kleine filmmarathon gehouden met mn zus en veel geslapen. Tot mijn pa donderdagavond spontaan besliste dat we de volgende dag voor het weekend naar George zouden toegaan.

George is een kleine stad op de Garden Route, gelegen tussen de bergen en op een paar km’s van de zee. Super rustig, lekker zonnig en zotte uitzichten, beter kon echt niet! Vrijdagavond komen we toe bij het huis van ouma en oupa, bleek dat een groot deel van de familie hetzelfde had beslist als wij, zo’n 18 mensen tesamen. Zaterdagmorgen vroeg opgestaan om te gaan sandboarden in Mosselbay met Zelmarie en Lionel. ‘t Was supertof, kben maar 1 keer gevallen, maar heel erg vermoeiend. 320 m naar beneden in 40 seconden, en terug naar boven al stappend in 15 minuten. Na 2u kon ik mijn achillespezen niet meer voelen. Resultaat: de rest van de dag lag ik dood in de zon of voor de televisie rugby te kijken (de Springboks die verliezen tegen de Irish & Britisch Lions, maak dat mee!). De volgende dag Jan gaan uitzwaaien in de mini-luchthaven van George (hij vertrok terug naar Belgie), Montagu-Pass en Outeniqua-Pass opgereden (extreem mooie views) en Herold’s Baai toegereden om daar een ijsje te eten. Een mooi familieweekend!

Nog 2 weken vakantie over met vele avonturen!

Expeditie Kaapstad gaat verder…

Mijn laatste week van de examens is begonnen, met enkel wiskunde geletterdheid op vrijdag om te schrijven. Spijtig genoeg is het hier zeer koud (tot 13gr C), winderig en regent het de hele tijd. Mijn afgelopen 2 weken gevuld met cinema, Tygerberg Mall met Tereska (Tsjechie), Capegate Mall met de familie, rondlopen in downtwon Cape Town met Tereska en Gaby en 2 volwaardige familie-roadtrips, zoals een traditie is met deze familie!

Roadtrip 1 was naar Boulders Beach met een Afrikaanse pinguin-kolonie, net iets anders dan ik me had voorgesteld, Simons Town, Kalk Bay en Muizenberg, 3 authentieke kustdorpjes die me absoluut konden bekoren. Roadtrip 2: 21 juni en dus Vadersdag (papa, een gelukkige Z-Afrikaanse vaderdag dus) was een totale ommekeer, want voor een keer gingen we richting binnenland i.p.v. de kustlijn. Eerst voorbij Malmesbury, om dan te stoppen op een bergpas op de weg naar Riebeek Kasteel. Later dan gestopt in Riebeek Kasteel, een klein dorpje bekend om zn antiek en zn atmosfeer. Verdergereden naar Ceres, alwaar de baboons (Afrikaans: Bobbejanen, Nederlandse benaming weet ik niet goed) op de weg zaten. Super! Tot er eentje aangereden werd door een auto (die totaal niet wou remmen). Ik helemaal in shock, klaar om naar buiten te stormen om het arme beest te gaan redden, en mijn ma die mij tegenhield omdat babboons mensen aanvallen die in hun buurt komen. ‘k Was een hele tijd erna keihard aant tobben, totdat we er terug passeerden en zagen dat het beest alweer op zn poten stond. Tot daar mij concerns…

Gisterenavond een AFS-meeting gehad om afscheid te nemen van al de uitwisselingsstudenten. Al de jaar-programma-studenten vertrekken zaterdag terug naar huis (behalve ik omdat ik een maand later ben aangekomen). Toch maar vreemd om te denken dat deze mensen, en mijn vrienden, al terug gaan. Ik ben nog totaal niet klaar hier en kan me niet voorstellen om weg te moeten! Op de meeting zelf had ik een kleine bedanking voor mn familie voorbereid. 103 kaarsjes (waarvoor mn ma letterlijk haar hele huis had doorzocht om ze allemaal te vinden) stak ik aan, “dankie” spellende. Daarbij voegde ik toe dat elk van deze kaarsjes stond voor ongeveer 10 dingen die deze familie voor mij gedaan heeft en nog wrs ook nog voor mij zal doen in de komende maand. ‘k Kon het niet beter getroffen hebben dan de familie Knoetze!

Ik spreek jullie later! En tot 1 augustus!

Dolle dagen

Hmmm, er is ondertussen al veel gebeurd dus ik zal maar beginnen waar ik ben gestopt. M’n verjaardagsfeest! Dat was echt super! Eerst hier thuis een reuzebraai waar mensen van Durbanville HS en andere studenten volop konden socializen, om daarna naar Presley’s af te zakken. ‘s Nachts thuisgekomen en de volgende morgen de plaatselijke Wimpy’s vele randen rijker gemaakt met al de studenten die ontbijt wouden… De laatste mensen hebben ons huis verlaten zondagavond! Een succes noemen wij dat. Wel een vermoeiend succes (want ik was zaterdagmorgen vroeg opgestaan om netbal te spelen). Maandag dan weer naar school, waar ik een presentatie over AFS (en mezelf) mocht houden voor de HELE school. Naambekendheid alom!

De volgende dag mn paspoort en visum eindelijk kunnen afhalen. Yes, Siel kan eindelijk weer legaal naar huis terugkeren. Kheb ook bloed gedoneerd op school, mn goede daad van de week is gedaan.

Volgende belangrijke gebeurtenis was mn eigenlijke verjaardag. 6u15 in de morgen, Siel wordt wakkergebeld door Mr. Thomas de Soete van StuBru (Belgische radio) om me geluk te wensen, en die man kan kak praten! Ik was helemaal doormekaar, de helft in Afrikaans gesproken. Maar Lotte, bedankt, superfijn! Tante Riet heeft ‘s avonds ook nog gebeld, maar spijtig genoeg verstond ik er helemaal niks van door de slechte connectie, dus sorry voor het vreemde gesprek van mijn kant. Dat maak ik nog goed! Op school werd mijn verjaardag afgekondigd en zeiden ze dat iedereen mij geluk moest wensen. Mijn gezicht werd volgeschreven en ballonnen werden volgeschreven, random mensen die ‘HAPPY B-DAY’ roepen, toch een beetje te grappig eigenlijk. ‘s Avonds rustig verjaardags-fingerfood en taart gekregen, very nice!

Het weekend erna met enkele studenten in downtown-Kaapstad gaan rondlopen. Eerst naar Castle of Good Hope (bij tijdsgebrek heb ik niet alles kunnen doen), enkele flea markets (al mijn souvenirs zijn nu eindelijk gekocht), Greenmarket Square en gaan lunchen in een Mexicaans restaurant op Long Street, toeristische straat bij uitstek. Erna terug naar huis, met 9 mensen in een VW, lekker knus op elkaar. ‘s Avonds uitgegaan in Edwards Street, al geeuwend, en dus niet te lang gebleven. Gaby (Canada) en Sebastian (USA) zijn dan hier blijven slapen en de volgende morgen samen met de familie naar een struisvogel-farm gereden. Zot enge beesten als je het mij vraagt! Met hun lange nekken en hun hoofden die 180 graden kunnen draaien zijn ze perfect om in een thriller te spelen. Kheb op eentje gezeten, blijkbaar toch nog net niet genoeg verdikt en nog steeds in staat om door struisvogels gedragen te worden.

Maandag zijn dan de examens begonnen, no problemo. De eerste 5 zijn al achter de rug en ik verwacht voor de rest ook geen problemen.

Dit weekend vroeg op pad naar Plettenberg Bay met enkele studenten (diegenen die geen hoogtevrees hadden of gewoon te bang waren). De Garden Route afgereden die spectaculaire uitzichten bied om tegen de middag te stoppen in Bloukrans, de hoogste bungeejump in de wereld (261m). Dat klinkt mss niet zo hoog, maar op de moment dat ze u met uw teentjes mooi over de rand zetten, is het enige wat je kan denken “Wat doe ik hier? Ik ga dood!”. Aangezien je met uw hoofd naar beneden moet springen, druist dat dus helemaal in tegen uw overlevingsinstincten. Nadat de mensen mij naar beneden hadden geduwd (ikzelf had niet de moed om echt te springen), heb ik mijn longen uitgeschreeuwd… Zot gevoel! Het was zeker de moeite waard en iedereen (dat betekent ook jij papa!) moet het zeker eens doen! Springen met die handel! ‘s Avonds in een backpacker blijven slapen en de volgende morgen de Heads gaan kijken in Knysna (weer wondermooie views op de zee e.d.), lokale flea markets gedoen en een kleine stop op het Diaz Strand van Mosselbay om zandengels te maken en meeuwen achterna te lopen. Een superlekker weekend!

Vandaag weer naar downtown-Kaapstad gereden om te museum’en. Gaby van Canada en Vitek van Tsjechie (die blijkbaar eigenlijk niet zo veel interesse toonde in museums) waren mee. Eerst naar Gold of Africa Museum, wat voor mij een zeer verzorgd mooi museum was. Om af te zakken naar Tourist Centre (mijn collectie foldertjes is goed aangevuld), SA Missionary Meeting Church Museum wat spijtig genoeg niet bezoekbaar was wegens werken, rondlopen in winkels op Long Street, Greenmarket Square, Old Town House (een kleine gratis tentoonstelling van Vlaamse en Nederlanse -onbekende- schilders in een old Dutch woning) en tenslotte naar District Six Museum, ook de moeite waard als je het mij vraagt. ‘s Avonds dan voor de eerste keer de trein genomen naar Brackenfell. De trein was overvol, de mensen hingen buiten en zaten tussen de treinstellen, wat blijkbaar veel doden met zich meebrengt. Mijn eerste keer dat 1 van mijn gastmoeders mij toelaat om een trein te nemen African Style…

En vwala, tot daar mn dagen in Kaapstad… Tot later mijn vrienden!

Verkenning van Cape Town

M’n nieuwe familie is super! Elk weekend nemen ze me mee om heel Kaapstad te verkennen!

Eerste weekend, zaterdagvoormiddag, met de hele familie naar Butterfly World. Rondlopen tussen de vlindertjes, vogels, slangen, reptielen, duikers (een soort mini-bok) en aapjes… Lekkere familiedag! En daarna mooi op tijd thuis om te kunnen juichen voor de Sharks die natuurlijk wonnen! De volgende morgen vroeg opgestaan om naar een doop te gaan in Blouberg en daar ontbijt bij’t strand te gaan eten (aka ne chocomelk gaan drinken). Erna gaan rondcruisen en naar Strand toegereden: Gordon’s Baai tot Elsrooi: ZOT MOOI! Rijden met de zee rechts van u en de steile wanden van bergen rechts van u… HEMEL! ‘k Heb mn ogen uitgekeken.

De week erna netbal-wedstrijden gespeeld en de dag erna weer gaan rondrijden, deze keer naar Houtsbaai, weer zo supermooi! Daar ter plaatse hebben we een boottrip van een uur gemaakt langs Chapman’s Peak en Seal Island (waar al de zeehonden op mekaar zitten en het dus vreselijk stinkt).  Erna doorgereden langs de zee, tot op Chapman’s Peak. Dit is wat ze noemen een WAUW-uitzicht! En wij hadden zot veel geluk met het weer: lekker warme zon, geen wind (en dat aan de zee in Kaapstad, uitzonderlijk)… Echt perfect!

Voor de rest van de dagen heb ik gevuld met rondlopen in Capegate-mall, cinema, uitgaan in Presley’s, naar Terezka haar verjaardagsfeest gaan, gymen, netballen DVD’s kijken, extreem oude computerspelletjes spelen met Lionel en zot veel taken maken voor school (op Durbanville High School verwachten ze dat ik alles meedoe, dolletjes).

Nog 2,5 maanden over, zeer vreemd om te denken dat het al zo vlug is… Zeker omdat het over 2 weken examens zijn (maar eerst heb ik mijn verjaardagsfeest, nu zaterdag), daarna 3 weken vakantie, daarna mn laatste week in Cape Town, en daarna mn eindorientatie in Johannesburg. HELP! Er is nog zo veel te zien en te doen! STRESS! Haha…

Siel as n regte Kaapstadster

Ten eerste moet ik zeggen “Ek is baie jammer”, maar aangezien internet niet vanzelf kwam bij mn 1e Cape Town-familie, heb ik een beetje veel op me laten wachten. In een maand is dus vrij veel gebeurd, een kort -of mss niet zo kort, wie zal het zeggen?- verslag.

De eerste noemenswaardige gebeurtenis was de laatste cricketgame van het seizoen tegen Girls School Rustenburg. Een private school, die ongelofelijk goed is in cricket en een zeer mooi uizicht heeft op Table Mountain (die op dat moment in brand stond, zoals de rest van Kaapstad zijnde Stellenbosch en die gebieden). Aangezien al de batters uitgebowld werden, mocht Siel aantreden als laatste batter. Niet dat ik enige bal goed kon wegkaatsen, mr ik heb ze toch tegengehouden van me uit te bowlen (nu en dan een bal op jouw kont/been does the trick). Heb een groot applaus gekregen van mn teammates, en we zijn als 2e school van Kaapstad geeindigd… Mooi mooi! Cricketseizoen gedaan, dus Siel is dan maar netbal beginnen spelen. Netbal, vergelijkbaar met korfbal, is ‘n typische meisjessport hier en is eigenlijk vrij simpel (voor mensen die een uitgebreid verslag van de werking van netbal willen, Wikipedia bestaat voor iets). Na een 1e training en apparently vele voetfouten later, waarbij de leerkracht zeer trots was dat zij de Belgian girl mocht welkom heten, werd ik ingedeeld bij D-span en mocht ik de volgende naweek al mn eerste game spelen. Deze game was tegen Swartland en die hebben we spijtig genoeg verloren… De avond daarvoor was nl matriekdance, dus ik kan het lekker daar op steken. Matriekdance is een formeel bal, waarbij enkel de grade 12′s uitgenodigd zijn, met voedsel en een echte fotograaf. Een hele middag klaarmaken (mn zus die mn haar en make-up doet, mn mom die mn nagels doet, haha!) en daar kwam Jan -de Hollander- aan als mn date. We hebben de hele avond gebabbeld en niet gedanst, want als Johannesburger is hij nog niet in contact gekomen met sokkie en was hij dus totaal clueless… Gohja, tis fijn voor 1 maal, maar een beetje te sjiek (more fancy dan mijn eigen huwelijk ooit zal zijn!). Die zaterdag, na de netbalgame, weer gaan kamperen in Melkbos, deze keer aan de goede kant van de straat. Zeer fijn, zeer gezellig! Ook was er op school een groot spektakel/verkiezing van Mr en Mrs Durbie (Durbanville High School, zie de connectie). Ook weer zo groots, net een echte verkiezing met gastzangers en echte trouwjurken en een veel te uitgebreide jury. Ik voel me al helemaal thuis op deze school!

Nu, paasvakantie, zeer fijn begin met een duizelingwekkend rapport (de leerkrachten hebben me blijkbaar wel graag) en de toelating om 3 extra dagen vrijaf te nemen van school om een beetje ‘t oosten van Zuid-Afrika te ontdekken. Eerste dag naar Durban gevlogen, daar opgehaald door Roland (Gentse rugbytrainer). De volgende morgen mn Klerksdorp-familie weer ontmoet op de atletiekbaan. Mn zus Andrea is daar zowaar beste van SA geworden in hekkies 400 m. Als een trotse oudere zus met hen meegegaan naar Margate om vakantie te houden met hen. Margate is net ‘t Blankenberge van SA: parasolletjes zover het oog reikt, overdag bakken en braden op’t strand en ‘s avonds uitgaan in Margate-city, souvenirs,… Maar ‘t deed me deugd, dat mag gezegd worden. De laatste paar dagen ben ik naar Pietermaritzburg, naar mn mede-Gent-AFSer Emiel geweest. Emiel heeft 3 kleine broertjes, die zot zijn van rugby, een lieve mama en een lieve papa. Pietermaritzburg is niet echt zeer noemenswaardig (behalve het oudste redbrick gebouw in SA ntr, zoals Emiel me deed herinneren) maar ik heb me goed geamuseerd. Andere buitenlanders als ik leren kennen, picknicken, rugby spelen, verdwalen in downtown PM… Yes yes. Zaterdag teruggevlogen van Durban naar Cape Town, alwaar ik het nieuws kreeg dat ik een nieuwe gastfamilie (de familie Kotze was tijdelijk) had en de volgende middag moest verhuizen… Aangekomen bij de familie Knoetze bestaande uit mama Jackie en papa Kallie. Zussen Suzanne (’86), Zelmarie (’91), Zanita (gr 8) en Sjanete (gr 4), en enkele boyfriends Lionel en Johan. BAKSKE VOL, zoals ze dat zeggen. Een echte Afrikaaners familie, zeer lieve mensen! Gisteren, schoolvakantiedag, naar Stellenbosch gereden om winecellar Bergkloof (‘ The cellar in the mountain’) te bezoeken voor een kleine cellar tour en wine tasting. Bergkloof, producent van de wijn Fleur du Cap, is de enige kelder die uitgegraven is in een berg (Papegaaiberg). Ook hebben we wat rondgereden in Stellenbosch en Franschhoek, met zijn typische Voortrekkers-huizen, wijngaarden en prachtige bergen. Gestopt bij het Hugenoten-monument (de Hugenoten zijn uit Frankrijk naar Franschhoek gekomen om te ontsnappen en zijn de eersten die hier wijn gemaakt hebben in 1658). Iets mooier dan een Zuid-Afrikaans wijntje in de morgen bestaat er niet, ook al moet je daarvoor in een donkere vochtige kelder gaan staan…

Trouwens, de meeste mensen zullen het wel weten, maar woensdag waren de langverwachte verkiezingen met ANC als grote winnaar. Ook al is Zuid-Afrika een democratie, mij zijn toch enkele dingen bijgebleven… Ten eerste vieren corruptie (stemmen die opeens bijkomen of op grote schaal weggeraken) en loze beloftes om het armoedige ongeletterde gedeelte van ZA te overtuigen (het uitdelen van voedselpakketten op de dag van de verkiezingen, mr als je uw beloofde pakket de volgende dag wil afhalen, schoppen ze u hardhandig buiten) vieren nog hoogtij. Jacob Zuma is volgens mij toch ook niet de president die SA zoekt in tijden als deze, hij is een man die liever al zijn 14 vrouwen een auto koopt voor miljoenen Randen dan dit te besteden aan de armoede en werkloosheid, hij is een man die fraude e.d. pleegt en dan buiten de wet gezet wordt om dat hij een te prominente figuur is en een trial dus niet eerlijk zou zijn (hmm, iets is toch fout met die redenering), hij is de man die als hij niet tot president was verkozen, in de gevangenis zou hebben gezeten (of gevangenis of president, iets is fout met dat plaatje). Ook het stemsysteem geeft me enkele twijfels. Je moet maanden op voorhand registreren, op de dag zelf ga je naar de stand van de partij waarop jij wil stemmen -tot daar anonimiteit- om te registreren en als je gestemd hebt, krijg je een druppel inkt op jouw vinger zodat je niet weer kan stemmen (strak strak systeem)… Zuid-Afrika, een prachtig land, maar soms…

Tot daar mijn verslag… Gegroet mijn vrienden!

Mijn laatste adem in Klerksdorp

Op dit moment zit ik in Cape Town, hemel op aarde en 1 van de mooiste steden die ik al ooit gezien heb! Ik leef hier bij de liefste gastfamilie ooit, bestaande uit mama Elize, zussen Merisch en Simone, en vriend van Simone, Marco. Mijn nieuw adres is 98 Murray Street, Durbanville, 8000 Cape Town. Ik ga naar school op Durbanville High die, naast dat alle lessen in Afrikaans zijn, niets similar heeft met Klerksdorp High. Ik neem Geskiedenis, Dramatiese Kunste, Boil (biologie), Afrikaans, Engels, Lewens orientering en Wiskunde geletterdheid. En vanaf nu speel ik ook in de 1e span dogterskrieket (cricket), alhoewel krieketseizoen bijna over is… Maar geen nood, ik doe ook nog steeds mee met de schoolmusical en ik ga waarschijnlijk ook rugby beginnen spelen, yes!

Nu, mijn laatste adem in Klerksdorp was een zeer snelle adem. Woensdag zat ik nog op de superintersport in Pretoria (Reimsig) waar onze school hun atletiekkleuren verdedigde tegen de beste scholen in North West en Gauteng (geen gezang vandaag, enkel atletiek),  toen vrijdagavond AFS al een mailtje naar mijn gastmama stuurde waarin ze zeiden dat ik zaterdagmorgen moest vertrekken naar Cape Town. ‘No way’, zei mn mama, en dus werd het uitgesteld naar zondagnamiddag. Een paar probleempjes die spontaan bij mij opkomen: ik kan niet meer naar school dus ik kan mijn dankbaarheid jegens hen niet tonen, ik kan de meeste van mijn vrienden geen vaarwel zeggen en mijn spullen lagen nog overal in Klerksdorp verspreid.

Zondag dan maar een kleine braai gehouden (en voor een laatste keer frieten gebakken) met de familie en enkele vrienden. Weer es typisch voor Klerksdorp dat ik te laat aan het busstation aankwam (we begonnen te eten om 15u en ik moest de bus nemen om 15u25)… Mijn reis, die een goeie 16u duurde, naar Cape Town, met meer dan dubbel zoveel bagage als waarmee ik daar was toegekomen, was begonnen. Mensen, ik kan u verzekeren, afscheid nemen van mensen die je doodgraag ziet en waarvan je weet dat je ze misschien nooit meer zal terugzien, dat doet echt raar. Een van de meest pijnlijke gevoelens die ik ooit heb gevoeld…

Nu in Cape Town is alles perfect. Ik werd zeer warm welkom geheten met een cocktail in News Cafe. Mijn eerste week bleef ik thuis want de school had mijn formulieren nog niet ontvangen. Een ongelofelijk hittegolf (met temperaturen tot 40 graden). En een weekend kamperen in Melkbos. Allemaal lekker en wel, tot het zaterdag begint te waaien… Niet zomaar te waaien, maar met rukwinden tot meer dan 100 km/u! Nu, wij waren de enige dommeriken die aan de verkeerde kant van de straat kamp hadden gemaakt, dus wij hadden ALLE wind recht op ons. Resultaat: 2u snachts, we liggen allemaal in ons bed, kijken we buiten en de keukentent ligt plat, half weggewaaid. De slaaptent blijf gelukkig half rechtstaan, buiten het gedeelte waar ik lag. Ik lag dus te slapen met een tent op mijn hoofd, buitengewoon hilarisch!

Mijn Zuid-Afrikaans avontuur, part 2 is begonnen… En ik kan niet wachten!

Druk, druk, druk…

Hey iedereen!

Sorry dat het weer zo’n lange tijd is dat ik nog eens iets van mij heb laten horen, maar internet thuis is weer eens kapot. Gelukkig heb ik totaaaal geen tijd om daaraan te denken aangezien de school mij helemaal inpalmt. Allereerste ga ik zo vaak mogelijk gaan lopen en gymen, kwestie van niet terug te keren als dikke uitwisselingsstudente. Ten tweede zijn er gewoon zoooo veel buitenschoolse activiteiten te doen, dat ik bijna nooit thuis zit!

De graad 8′jes werden verder ontgroend en moesten een reuze groentjieskonsert opvoeren. Iedere klas had zijn eigen show waarin ze de leerkrachten voor schut zetten (niet te veel, want ze nemen hier het concept respect voor leerkrachten zeer anders op dan in Belgie). Een hele namiddag voorstelling, waarvan ik 3/4 van de grapjes niet snapte aangezien ik al die leerkrachten toch niet ken.

Jaco (aka Cookie) zijn 18e B-day kwam eraan, dus dat werd groot gevierd. Allemaal samen naar Spur, eens goed stom doen zoals alleen tieners dat kunnen. De volgende dag naar Potch bij nichtje Alice. Samen gaan eten, cricket gaan kijken (een vriend van Mafikeng speelde die dag per toeval in Potch) en dan naar de 21e B-Day van een vriendin van Alice. ‘t Was heel fijn, ik heb een paar leuke mensen leren kennen.

Ik ben weer naar de kerk geweest, maar deze keer naar Edmund zn kerk. Deze kerk is de populairste van de buurt, en is uitzonderlijk cool tussen de kinderen van de school. Het is zoals een Rhema kerk, maar zonder de diversiteit qua mensen en alles is in Afrikaans. Iedereen zong uit volle borst mee met de rockband, veel handen in de lucht en een uitzonderlijk charismatische priester (die veel wijze dingen zei tot ie God erbij ging betrekken, maak dat mee in een kerk…). De kerk zelf had niks weg van een kerk. Het was een reuze circustent die volledig volzat. Echt immens veel mensen! Ze hadden hun eigen T-shirts, eigen bijbelkampen, eigen kerkweekendjes,… Crazy!

Donderdag was er Valentijnsbal op school. Het begon om 18u en eindigde om 23u. Daryl was mijn date voor de avond. Het bal zelf was basically een sokkie, maar iedereen was fancy opgedirkt (Elmarie had mijn jurk gemaakt, echt een pareltje!) en i.p.v. de gebruikelijke 3R koste het nu 60R omdat het inclusief eten was. Drank was er natuurlijk niet te verkrijgen want je moet hier 18 zijn om legaal drank te kunnen verzetten. Een fijne avond met fijne mensen!

De dinsdag ervoor was er de wedstrijd Mrs. Prestige in de Cityhall. 2 beautyqueens van de school werden geselecteerd om de school te verdedigen, maar aangezien de vader van een meisje van Wesvalia (een andere school) de grote sponsor van de avond was, wist iedereen al goed genoeg wie ging winnen. Deze avond was echter zeer fijn (behalve mijn hoofd dat bijna barstte aangezien ik al 3 dagen thuis ziek was) aangezien dit de kans was om te tonen wat KHS echt waard was. Veel liedjes gezongen, veel geschreeuw, gedans en optredens van plaatselijke band Glaskas, vrij goed.

Een andere nicht van de familie is dan ook langsgekomen. Zalig mens! Vertelde me direct haar hele levensverhaal! We zijn met haar pizza gaan eten in Fausto’s (een echt Italiaans restaurant in de middle of Klerksdorp, maak dat mee!) en daarna cocktails gaan drinken in Coobah (ze hebben de beste cocktails in deze loungebar!). De volgende dag was Valentijn en ik heb het geweten. Susan die om 7u smorgens op mijn bed sprong om me een gelukkige Valentijn te wensen en mn ma die kadootjes kwam geven: ‘t leven kan hard zijn! Voor de rest heb ik de hele dag met Cookie gespendeerd in een poging Anti-Valentijn te vieren bij Les thuis. Andrea had echter hulp nodig met het voorbereiden van haar overromantische Valentijnsacties, dus wij mochten zorgen voor een reuzeontbijt! Gelukkig was er ook tijd om in de jacuzzi, hubbly (waterpijp) te roken en een sip te nemen van onze Klippies ‘n’ Coke… ‘s Avonds dan naar een dansvoorstelling van Tiaan (aka Vissie aka T-Man). Hij is echt supergoed, een van de beste van SA!

Trouwens, wist je dat Valentijn (of de vrijdag ervoor) de enige dag is dat de leerlingen gewone kleren mogen dragen? Normaal gezien enkel wit, rood of roze, maar daar houdt niemand zich aan. Het enige wat ze willen doen, is tonen aan iedereen hoe goed ze zich wel kunnen kleden, haha!

3 dagen geleden was er dan de Big Brag. Een voorstelling van de leerkrachten (waarin ze zichzelf voor schut zetten en ‘Van wie zijn deze benen?’-wedstrijdjes organiseren) gecombineerd met de voorstelling van de atleten die de dag erna zouden meedoen aan de Interschool.

Gesproken van Interschool, dat was echt zot! Iedereen moest in het Harry Oppenheimer-stadion zijn om 4u30 (de sterren waren nog te zien, maak dat mee!), om zijn school te verdedigen. In totaal 3 scholen deden mee (Tec, Wesvalia, New Vision, Schoonspruit en KHS). Een hele dag atletiek en geschreeuw, gezang en gedans ten top! Wij hadden als thema piraten, en alles werd uit de kast gehaald om de geesbeker in de wacht te slepen (wat uiteindelijk niet gelukt is). Een reuze doek over al de supporters, piraathoeden voor iedereen, zotte moves,… Heel vermoeiend en geschift warm (door de vochtigheid die het regenseizoen met zich meebrengt). Een avontuur op zich! Je kan het je niet voorstellen als je er niet was!

‘k Heb trouwens ook, voor de eerste keer, een echte professionele wedstrijd cricket gezien! In een echt cricket stadium (Senwes Park in Potch)! Das allemaal zo relaxed: braaien, je zit in het gras,… ‘t Was wel zeer spannend, en nadat mn mom mij alles had uitgelegd, ging ik helemaal op in’t spel!

Tot zover mijn chaotisch verslag van de afgelopen weken… Tot de volgende!

Huissport-time!

Hey hey,

School is hier weer volop op gang gekomen en ik heb nog steeds dezelfde vakken van vorig jaar. Maar ik heb nu mijn eigen rooster en zit niet steeds in dezelfde klassen van mijn zussen. Dit is op zich wel goed, zo krijg ik wat meer kans om totaal nieuwe mensen te leren kennen. Ook ben ik weer beginnen gymen en lopen, om die overtollige december-kilo’s weg te werken…

Nu, zoals gezegd in mijn vorig bericht, kwam Huissport eraan. De hele school wordt in 3 kleuren (wit, geel en blauw: de KHS-kleuren) verdeeld en elke kleur krijgt zijn eigen groep dirigenten en atleten. Iedereen kan zich inschrijven als atleet voor elke discipline die jij wil, maar als dirigent moet je gekozen worden door de school. Mijn zus Susan werd opgeroepen als hoofd van de witte dirigenten. Deze dirigenten zorgen ervoor dat, tijdens de atletiek competities, iedereen op de tribune zit en zijn kleur keihard aanmoedigt. Zij staan dus vooraan te zingen, te dansen en al wat je wil… Very nice, en weer eens iets waarin ik mij keihard kan uitleven! De volgende dag kom ik in de les toerisme en mevr. Heymans begint nu toch niet, voor de hele klas, mij te bedanken dat ik mij helemaal heb gegeven en ze voegt daaraan toe dat, hoewel ik geen idee had hoe de liedjes gingen (ze waren allemaal in Afrikaans), ik steeds uit volle borst samenriep. Resultaat: veel foto’s waarin iedereen iets bepaald roept, en je mijn mond een totaaaaal andere beweging ziet maken. Hilarisch! Nu ja, maandag gaan we door met deze Huissport, want rond 17u begon het keihard te regenen (dank je regenseizoen!) en liep iedereen keihard weg. Ik liep op mijn gemak naar de auto te zoeken, helemaal aangepast aan dat Belgisch weertje (al was het wel warmer dan Vlaanderen) met regenscherm over mijn rugzak en alles erop en eraan…

Nu, je kan denken, waarom zo’n spel van dit maken? Wel, ‘t is gewoon zot! De dirigenten van elke kleur hebben een bepaald thema waarin ze verkleed zijn en maken een grote entree waarbij politiewagens met loeiende sirenes, Harley Davidsons, sportwagens en squads allemaal uit de garage worden gehaald. Vrij indrukwekkend en fijn om te zien! ‘t Is zo dat deze Huissport een voorbereiding is op de Interschool. Hierbij zullen alle grote scholen van de omgeving met elkaar vechten om de beste atletische resultaten en de geestesbeker (de school die het best roept en aanmoedigt krijgt deze trofee). En ja, alles voor de prestige van de school…

Gisteren ben ik dan naar Potch geweest samen met Daryl (die daar op kot zit). Potch is de stad van de NWU-PUKKES, North West University, en uitgaansstad van de North West Province bij uitstek. ‘k Heb me er wel geamuseerd… De volgende morgen, mn mommy zou me eigenlijk komen halen om 4u ‘s morgens om naar een atletiekmeeting van Andrea te gaan, krijg ik telefoon dat Susan in het ziekenhuis ligt. Een plotse ziekte-aanval, zoals ze dat hier in mijn huis benoemen, en een enorme schok voor mij. Mijn klein zusje in’t ziekenhuis, da’s altijd schrikken. Ze is nu weer terug thuis, gelukkig maar.

Voor de rest heb ik een beetje problemen met het vinden van een nieuw gastgezin, maar dat zal wel in orde komen. Mijn motto van dit jaar: Go with the flow. Je moet niet te veel plannen, Afrika is te onvoorspelbaar…

‘n Drukkie vir almaal… Groete, Siel

Toeristen in KwaZulu-Natal

Hey iedereen!

Ik heb een hele mooie maand januari (al bijna) achter de rug! Met de andere AFS-studenten hebben we namelijk een Tour gedaan door KwaZulu Natal (vertaling: Thuisland van de Zulu’s). Helemaal van Johannesburg tot de Drakensbergen en terug… Een verslag:

Dag 1: Iedereen werd verwacht in Johannesburg in een vrij sjieke Inn. Je leerde er iedereen kennen, relaxen en natuurlijk mijn Belgische maatjes terugzien! Een rustige avond…

Dag 2: Vroeg opgestaan (5u), net zoals elke dag op tour, om op de bus (die we truck moesten noemen) om naar bestemming nr 1 te rijden. ‘k Heb geen idee welke plaats het was, maar het was in de middle of nowhere in de bush. Een pool met een uitzicht om u tegen te zeggen. Samen braaien, verder relaxen, afkoelen in’t zwembad,… De rit zelf werd voor sommige mensen vrij onaangenaam. Zij hadden namelijk van de kraan gedronken in Jo’Burg (als je weet dat Jo’Burg de grootste stad zonder eigen waterbron is en het water van de kraan door ongeveer 12 verschillende spijsverteringsstelsels is geweest alvorens jij het kan drinken) en hadden last van diarree. Onze eerste stop bij de kliniek werd gemaakt. Nu ja, shit happens, niet waar? Tweede stop was bij potholes, een beschermd gebied, waar Triestrivier en Blyrivier grote putten hebben uitgegraven in de rotsen. Heel mooi!

Dag 3: Tijd voor een ochtendwandeling in de bush! We werden zowaar geintroduceerd aan de baboon spider. Dit is een reusachtige harige spin (je kan het vergelijken met een vogelspin) die op ons hand kwam zitten. Er werd aandacht besteed aan de kleinere dingen van de bush, zoals de dierensporen, insecten en planten. In de avond (de middag is veel te warm om iets zinnigs te doen) zijn we allemaal in de open vehicles gaan zitten voor onze eerste game drive. Zebra’s, impala’s, olifanten, leeuwin,… Ze passeerden allemaal de revue. Bij zonsondergang kwam iedereen dan weer samen om een colaatje te drinken en verder te trekken in de nacht, met een reusachtige lantaarn… Super mooi! Spijtig genoeg maken spinnen ‘s avonds hun web en zat de hele 4×4 dus vol met spinnen…

Dag 4: Zelfde programma van de dag ervoor. Ochtendwandeling met de befaamde wedstrijd “Zo ver mogelijk gedroogde giraf stront uitspuwen”. Ja, ik heb dus girafstront in mijn mond gehad, en had een zeer teleurstellende laatste plaats… En wist je dat je olifantenstront kan roken en high op kan worden. Interessante weetjes alom! ‘s Avonds weer op een game drive gegaan, en deze keer heb ik (trots trots) een witte neushoorn gespot, die niemand anders zag… Nice nice! Vandaag was ook de dag van de entertainment waarbij elk land zijn natie moest verdedigen met bekende liedjes. Wij, trotste Vlamingen, zongen vol overtuiging “Ik heb een toe-toe-toeter op mn waterscooter,…”

Dag 5: Allemaal terug op de truck, op naar Hazeyview. Het was echt letterlijk smelten! Meer dan 40 graden! Tussenstop was in een reptielenpark, lekker kijken naar de black mamba’s en de plaatselijke slangen (vrij verontrustend eigenlijk)… Hazeyview Lodge was zeer mooi! Lekker koud zwembad, zebra’s, struisvogels en warthrogs die er vrij rondlopen (en dus komen drinken int zwembad en letterlijk chips eten uit uw kamer). Echt, een struisvogel heeft de stomste blik ooit en is ongelofelijk lelijk. Geloof me, ik heb ze van dichtbij gezien!

Dag 6: Deze dag was een hele dag in de truck richting Zululand. Zotte uitzichten! Daar allemaal aangekomen, met 30 in een veel te klein zwembad gesprongen. Ik kan u verzekeren: het water was zeer helder toen we er toekwamen, maar zag pikzwart de volgende dag…

Dag 7: ‘s Morgens was gereserveerd voor een game drive in Hluhluwe Game Reserve. Zeer mooi reservaat! Buffels, neushoorns, giraffen, zebra’s,… Lekker lekker! In de namiddag zijn we naar een plaatselijk dorpje geweest, waar we eerste verwacht werden bij de Sangoma. De Sangoma is een vrouw die, adhv schelpen e.d. de toekomst kan voorspellen. Erna gingen we naar de plaatselijke school waar we de echte Afrikaanse dans en zang mochten aanschouwen. Zeer zeer zeer mooi! We mochten de kinderen wel niets geven, dus dat was echt dat “Ik ben een rijke Westerling/toerist-gevoel”.

Dag 8: Op naar Dolphin Coast. Een klein plaatsje aan de Indische Oceaan. Het regende er en het was er bevolkt, maar dat hield niemand tegen om in de zee te springen. Deze oceaan in zo warm, maar ook zeer verraderlijk! Nog nooit hen ik zo’n zware onderstroming meegemaakt (zwemmen hielp niet, je moest je laten aanspoelen door de golven) en de zee stak vol met rotsen. Na 7 dagen stonk mn handdoek echt extreem hard, en toen een vogel erop zn behoeftes had gedaan was de maat vol. Je kan je mijn waanzinnige vreugde wel voorstellen toen er een wasmachine bleek te zijn? HEMEL!

Dag 9: Naar de Drakensbergen. Onze lodge was letterlijk in de middle of nowhere op een hoogte van 1600 m. Vrij teleurstellend want het was er zwaar bewolkt en de toppen waren helemaal niet te zien. De dag werd gevuld met het aanpassen aan de koude daar, douchen en onze tenen te doppen in het veel te koude meer en zwembad.

Dag 10: Wandeling in de nog steeds bewolkte Drakensbergen. Zo mooi!  Eerst naar een grot waar er bushmen paintings waren. Nice nice! Dan verder gewandeld en aapjes en een eland (geen moose, maar een eland, niet diegene die in Noorwegen te zien zijn) gezien.

Dag 11: Terug naar Johannesburg. Afscheid nemen (iedereen bleef slapen in de Backpackers maar ik moest voor 1 of andere duistere reden in het AFS appartement bij Max gaan slapen).

Dag 12: Iedereen gaan afzetten in de luchthaven en in’t busstation. Ikzelf mocht ook van de bus genieten (SA Roadlink), die een uur vertraging had aangezien een passagier een beetje vertraging had… ‘k Was echt blij om mn familie weer terug te zien! Heb ondertussen dus mn eerste dag school gemist, maar das niet zo erg.

Alle, ben hier ondertussen al terug naar school aan’t gaan. Iedereen was blij me terug te zien, dat was wel fijn. De eerste week is hier ontgroening van de kleintjes (standaard 6, grade 8, en de nieuwtjes in high school). Ze komen allemaal verkleed naar school, hebben een 12-grader die hun baas is en waarvoor ze alles moeten doen. Op de sokkie moesten ze dansen met een kussen en dan een 12-grader ten dans vragen. Er kwam nu toch een klein blond gastje op zijn knie voor mij zitten, echt schattig. Hij kwam tot aan mijn navel, haha!

Voor de rest is alles hier vrij normaal. De voorbereiding voor de huissport is begonnen. De hele school wordt in 3 kleuren verdeeld (ik ben geel, mn zussen wit), alle kleuren moeten tegen elkaar competities in atletiek lopen en er wordt de hele tijd gezongen en geklapt. Ik moet spijtig gnoeg niets doen, kwas te laat voor de atletiek inschrijvingen en ik versta niets wat de dirigenten voorroepen (wat de supporters dan moeten naroepen). Voor de rest is vrijdag nog steeds uitgaansdag, we beginnen hier te feesten om 20u, en iedereen is thuis om 24u…

Happy Newyear!

Jaja, ook in Zuid-Afrika weten ze hoe Oudejaar te vieren!

Samen met Daryl, Jan, Gareth, Max en William zijn we gaan braaien bij Marco thuis, alwaar de gebruikelijke alcohol werd benuttigd. Spijtig genoeg was het die avond een hele avond keihard aan het regenen (baie dankie regenseizoen!), wat me net iets te veel aan een Belgische kerst deed denken (naast het verschil dat er mensen in hun buitenzembad aan het zwemmen waren)… Nu ja, de politie had die nacht veel werk, want Klerksdorp werd verlicht door veel -illegaal- vuurwerk, maar dat was wel mooi om te zien: een chaos van licht, die soms stopte, wat betekende dat de politie voor hun deur was gestopt, en die na 5 minuten gewoon weer doorging!

Nu, na de braai zijn we naar de Skougronde gereden. Een immense hangar waar je uw eigen drank moest meenemen en kon dansen. Een typische boerenaangelegenheid (geen enkele zwarte/coloured te bespeuren), met de gebruikelijke sokkie, maar wel es fijn. Nuja, dit tot we ontdekte dat mijn handtas en onze sweaters gestolen waren. Wie doet zoiets op Nieuwjaarsavond, om 5u ‘s morgens? Nu ja, gelukkig had ik goeie vrienden mee die in de kletsende regen (aka stormweer) alles in de buurt hebben afgezocht om mijn tas terug te vinden, vrij vruchteloos… ‘k Vraag me nog steeds af waarom ik er zo rustig bij blijf, maar dat zal wel zijn door de eindeloze voorbereidingen op crisissituaties, als deze, door mn pa. Bij deze: Dankie papa!

Dus, deze morgen naar het politiekantoor om aangifte te doen. Ze waren er echt zeer behulpzaam, maar ik kreeg het gevoel dat dat zo was omdat ik buitenlands ben en ze een goede indruk wouden maken. Laten we nu hopen dat de ambassade ook zo behulpzaam zal zijn! Gelukkig is alles vervangbaar (gsm, bankkaart, visum,…) want het kon nog steeds veel erger zijn. Ik ben nog steeds in 1 stuk en ik ben helemaal niet getraumatiseerd! Jiha!

Aan iedereen: Ek hoop dat 2009 die best jaar sal wees voor hulle!

Groetjes, Siel

Ahja, die foto’s uploaden lukt echt nergens. Blijkbaar hebben Zuid-Afrikaanse computers niet de geschikte programma’s om foto’s te uploaden van mn camera… Sorry!